Nic nie czyni człowieka bardziej wolnym niż radość. Radość wyzwala umysł i napełnia go spokojem
Nachman z Bracławia
Ktoś, kto nie widzi, kiedy trzeba, a kiedy nie trzeba poszukiwać dowodu - to ktoś nie wychowany ("Metafizyka", IV, 1006a i nast.)
Arystoteles
Gdy ktoś chętnie maszeruje w szeregu, to już zasługuje na moją pogardę, bo tylko przez przeoczenie zachował mózg - całkowicie wystarczyłby takiemu człowiekowi szpik kostny
Albert Einstein
Ani jedna osoba, ani pewna liczba osób nie ma prawa powiedzieć innej dojrzałej ludzkiej istocie, że nie wolno jej robić z sobą dla swego własnego dobra, co jej się żywnie podoba ("O wolności")
John Stuart Mill
Wszyscy chcą naszego dobra. Nie dajcie go sobie zabrać.
Stanisław Jerzy Lec
Ludzie, którzy piszą wiele książek, dowodzą w ten sposób, że nie mają nic do powiedzenia
Martin Heidegger
Przebaczenie znaczy zwykle po prostu zapomnienie (…). Zamiast być cnotą, graniczy z bezbożnym, pozbawionym szacunku zaniedbaniem. Bogowie wybaczają niewiele i tylko z rzadka (…). Bogowie chcą być pamiętani; oni nie proszą o wybaczenie za zamęt i spustoszenie, jakie wywołują; chcą, żeby wywoływane przez nich zamęt i spustoszenie były pamiętane (…). Ciągłość przekleństwa, żalu i urazy zachowuje i utrwala w świadomości wartość przodków, wrogów i przyjaciół (…). Przebaczenie wymazuje to wszystko i tym samym unieważnia historię. A wtedy człowiek zaczyna niczym małe dziecko, tabula rasa, nie dysponując żadną wiedzą na temat natury człowieka, głębi duszy, na temat bogów
James Hillman
Ty miłych udręk umysłom przysparzasz zdrętwiałym (...) ty zawiedzionym nadzieję przywracasz, ty biedakowi przyprawiasz rogi, że za nic ma królów groźby, za nic oręż złowrogi (apostrofa do wina)
Horacy
czy bogowie lubią to, co zbożne dlatego, że ono jest zbożne, czy też ono jest dlatego zbożne, że je bogowie lubią
Sokrates (Eutyfron)

Prawa i wolności w Kościołach (Droits et Libertés dans les Eglises) - DLE

Celem stowarzyszenia jest koordynacja działań członków dla pobudzenia we Francji i na świecie inicjatyw na rzecz :

1) rozwoju wewnątrz Kościołów chrześcijańskich procedur demokratycznych, pozwalających na wolność wypowiedzi jednostek i grup oraz na rzecz większego uczestnictwa członków Kościoła w realizacji zadań i podejmowaniu decyzji;

2) obrony praw i wolności chrześcijan i chrześcijanek w Kościołach.

Stowarzyszenie podziela pogląd teologa dominikanskiego Christiana Duquoc, ze "Kościół może zdemokratyzować swój model zarządzania bez utraty wierności Słowu. Debata nie toczy się bowiem na temat znaczenia Słowa, lecz na temat praktycznego zarzadzania spolecznościami chrześcijan".

W swojej działalności DLE uznaje potrzebę uwzględniania rosnącej niechęci i wrogości, jaką budzi Kościół katolicki w opinii publicznej oraz u wielu wierzących, którzy stwierdzają wręcz: „Ewangelia − tak, Kościół – nie”. Coraz częściej słowo Kościół oznacza w opinii publicznej instytucję seksistowską, autorytarną, która wklucza, a nie prowadzi do Jezusa i Ewangelii.

Prawa i wolności ustanowione w społeczeństwie nie mogą zatrzymywać się u bram Kościoła, a wyzwalające przesłanie Jezusa nie możne być martwą literą. DLE dziala na rzecz promocji kultury prawa i demokracji. Organizuje kolokwia i seminaria, współpracując z innymi stowarzyszeniami rowniez z innych krajow.

W 1975 roku mała grupa dominikanów francuskich opublikowała „Manifest Wolności Chrześcijańskiej” (Manifeste de la liberté chrétienne”) (link do tekstu, ktory jest w "Dokumentach"). W 1983 roku rozpowszechnili oni we Francji i poddali debacie „Kartę Praw katolików w Kościele” wydaną przez „Stowarzyszenie na rzecz Praw Katolików w Kościele” („Association for the rights of Catholics in the Churche”, ARCC) (USA). Kontakty nawiązane przy okazji dyskusji na temat Karty Praw doprowadziły w 1987 roku do zorganizowania w Paryżu forum praw i wolności w Kościele, które zgromadziło kobiety i mężczyzn działających w różnych organizacjach. Ta grupa, w której znaleźli się także zakonnicy (dominikanie i jezuici), opracowała status stowarzyszenia. W 1993 roku utworzono we Francji stowarzyszenie „Droits et Libertés dans les Eglises (DLE)”.

Celem stowarzyszania jest także wyrażanie solidarności z tymi, którzy zostali arbitralnie zaatakowani w Kościele, przez zakaz głoszenia kazań czy sprawowania liturgii, zwolnienia, dyskryminacje i wykluczenie. A także promowanie społeczeństwa szanującego świeckość państwa oraz dialogu międzyreligijnego, uznając prawa każdego do własnej wolności zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka.

Pierwszym działaniem stowarzyszenia była publikacja w 1992 roku „Deklaracji praw i wolności w Kościołach”, tekstu założycielskiego obok wcześniejszego dokumentu dominikanow francuskich „ Manifest wolności chrześcijańskich”. Deklaracja ta stała się w 1994 roku „Deklaracją europejską praw i wolności w Kościołach”, przyjęta w debacie w ramach europejskiej sieci organizacji "Kościoły i Wolność” (deklaracja w tlumaczeniu na j.polski - wersja francuska, proszę poszukać "Documents de reference" i kliknac na "Déclaration des droits et libertés dans l'Eglise catholique").

Następnie DLE uczestniczyło wraz z Réseaux Européen Eglises et Libertés/European Network Church on the Move/Europaisches Netzwerk Kirche im Aufbruch oraz ARCC w wypracowaniu propozycji „Konstytucji synodalnej i demokratycznej dla Kościoła katolickiego” (1999) (zob. www.european-catholic-people.eu).

Przejdź do strony organizacji


 Wir sind Kirche

"My jesteśmy Kościołem". Katolicki ruch oddolny świeckich. Powstał w 1995 roku w Austrii w związku o odkryciem skandalu pedofilskiego z udziałem kard. Groehra (biskupa Wiednia). Jego celem jest odnowa rzymskiego kościoła katolickiego zgodnie z duchem Soboru Watykańskiego II (1962-1965). Ruch na początku swej działalności sformułował pięć postulatów, pod którym podpisało się 1.8 mln katolików: 1. odbudowa relacji braterskich i siostrzanych w Kościele, 2. Pełne zrównanie praw kobiet we wszystkich urzędach kościlnych, 3. wolny wybór między formą życia w celibacie lub w małżeństwie, tj. zniesienie powiązania kapłaństwa z celibatem, 4. pozytywne wartościowanie seksualności, jako ważnej części boskiego zamysłu stworzenia 5. Przesłanie radosne Ewangelii zamiast przesłania groźby i strachu.

Przejdź do strony organizacji


We are Church

"My jesteśmy Kościłem". Międzynarodowy ruch, ukonstytuowany w 1996 roku w Rzymie, inspirowany ideami powstałego w 1995 roku w Austrii ruchu Wir sind Kirche. Dąży od odnowy Kościoła katolickiego w duchu Drugiego Soboru Watykańskiego. Jest to ruch reformatorski, prowadzący badania nad sytuacją Kościoła w świecie, chce być reprezentantem "głosu ludu z ławek kościelnych".

Przejdź do strony organizacji


Nous sommes aussi l'Eglise

"My także jesteśmy Kościołem". Francuska wersja ruchu Wir sind Kirche. Powstała 1996 roku. Katalizatorem ruchu było między innymi usunięcie z urzędu przez Watykan aktywnego społecznie biskupa Gaillot. Współpracownicy Gaillot oburzeni sposobem, w jaki został potraktowany biskup, postanowili działać oddolnie na rzecz reform Kościoła w duchu Soboru Watykańskiego II.

Ruch postuluje:

1. Życie ewangelią w nowoczesnym świecie,

2. promocję praktyk demokratycznych w kościołach i społeczeństwie, uwzględniających lokalne zróżnicowania w różnych częściach świata

3. współodpowiedzialność i partnerstwo kobiet i mężczyzn,

4.praca w służbie Ewangelii z uznaniem bogactwa poszczególnych kościołów w prawdziwym partnerstwie ekumenicznym.

Międzynarodowy ruch "My jesteśmy Kościołem" ma swoje odnogi oprócz Niemiec, Austrii i Francji, także w Holandii, Włoszech, Portugalii, Hiszpani, Kanadzie, USA; Meksyku, Wielkiej Brytanii

Przejdź do strony organizacji


Open Theology

Internetowy kwartalnik ekumeniczny. Publikuje teksty na tematy religijne z perspektywy anglikańskiej, katolickiej, islamskiej, żydowskiej.

Przejdź do strony organizacji

System.String[]System.String[]